| Product | Subtotaal |
|---|---|
| Totaalbedrag | € 0,00 |
Er moet me iets van het hart. Mensen doen zo moeilijk over eten. En zo onlogisch. Neem nou melk. Ik schreef er al eerder over (hier en hier), maar ik ben nog niet klaar met het onderwerp. Omdat mensen er zo onlogisch op reageren. En tegelijk ook wél weer logisch...
Toen ik onlangs schreef dat Superfoods niet bestaan, kreeg ik via Facebook de reactie dat er één Superfood is: borstvoeding. I'll bow to that, borstvoeding is écht een supervoedsel. En ook gelijk het enige dat die titel verdient, als je het mij vraagt.
Tegelijkertijd vind je overal op internet de meest vreselijke verhalen over melk. Koemelk, welteverstaan. Hoe slecht het wel niet is voor je lichaam en hoezeer je wel niet zult opknappen als je stopt met het gebruiken van melkproducten. Dat melk voor kalfjes is en *dus* niet voor mensen, en bovendien is het zielig.
En weet je wat? Ze hebben gelijk. Bijna alles wat je leest over de effecten van melk op je lichaam zijn waar. Maar. Ze gaan wel over 'melk' als in 'dat witte spul uit een pak bij de supermarkt'. En niet over borstvoeding. Want dat is melk óók: borstvoeding. Van een koe voor haar kalf, inderdaad. Maar alsnog borstvoeding. Supervoedsel. Als je het maar van de juiste bron haalt en op de juiste manier gebruikt.
Crap in = Crap out. Als je een koe rotzooi geeft (zoals maïs en soja, waar ze niet voor gemaakt is om te eten), komt er rotzooi uit. Als een koe gezond is (als in: niet doorgefokt op haar liters, mét behoud van haar hoorns, met volle toegang tot gras en kruiden en jongen barend op haar eigen tempo), is ze prima in staat een gezond product te maken.
Dat product is niet alleen gezond voor het kalf, maar ook voor ons. Het bevat geweldige hoeveelheden gezonde (verzadigde en onverzadigde) vetten, vitaminen en mineralen (die je, in tegenstelling tot de mineralen uit supermarktmelk, prima kunt opnemen). En het bevat - eveneens in tegenstelling tot supermarktmelk - nog alle enzymen die je helpen de eiwitten en suikers in de melk te verteren. Vandaar dat mensen met een lactose-intolerantie vaak wél rauwe melk kunnen drinken: de lactose daar wordt vergezeld door (voorlopers van) lactase, waardoor het veel beter verteerbaar is.
Nee, die dronk ook geen melk - denken we. Want melk is krachtvoer. Net als bijvoorbeeld vlees en eieren. We zijn gemaakt om te overleven zonder krachtvoer, maar dat wil niet zeggen dat we het niet zouden eten als het voorhanden is. Er is tenslotte een verschil tussen overleven en floreren.
De oermens at gerust eieren en vlees als hij ze te pakken kon krijgen. Bergvolkeren ondernamen hele queestes om gedroogd zeevoedsel te ruilen met strandvolkeren of om zelf met hun hele stam naar zee te trekken en zich daar een seizoen lang te voeden met zeevoedsel. Als ze bereid waren die moeite te doen, denk je dan dat ze een kant-en-klaar krachtvoer zouden hebben laten liggen? Ik ben ervan overtuigd dat als een jager-verzamelaar een lacterend dier levend in zijn handen kreeg, hij niet zou twijfelen en ook de melk zou drinken.
Maar koeienmelk heeft wel een andere samenstelling dan mensenmelk. Dat is ook logisch; mensen zijn Dragers, terwijl koeien Vluchters zijn. De derde groep zoogdieren, voor het geval je het je afvroeg, zijn Verstoppers (dat zijn katten, muizen, zo'n beetje alles wat een nestje krijgt).
De melk van Verstoppers is vetrijk, omdat de jongen lange tijd alleen moeten kunnen slapen terwijl de moeder op jacht is naar eten. De melk van Vluchters is eiwitrijk: dit zijn de beestjes die een uur na de geboorte kunnen staan en meelopen -vluchten- met de groep (denk Bambi). De melk van Dragers tenslotte, is koolhydraatrijk. Dat komt omdat onze babies (net zoals die van andere primaten), door hun enorme hersenvolume 'onaf' geboren moeten worden (anders past het niet).
De snelle groei en ontwikkeling van de hersenen van onze babies in het eerste jaar wordt tot stand gebracht door onze koolhydraatrijke melk. Wat overigens ook gelijk de reden is dat onze babies niet gemaakt zijn om urenlang alleen in hun bedje te liggen: het zijn geen Verstopper-babies maar Drager-babies: we horen ze dus niet weg te leggen maar bij ons te dragen en heel regelmatig een paar slokken koolhydraatrijke melk in ze te gieten.
Affijn. De melk van een andere zoogdiersoort is dus niet 'perfect' voor ons mensen. Of het nou van een koe, geit, schaap of paard komt: het zijn allemaal Vluchters en hun melk bevat dus per definitie méér eiwitten en minder koolhydraten dan onze eigen melk. Maar hoe erg is dat?
Melk van een andere diersoort heb je zeker niet per se nodig. Maar het kan wel handig zijn. Want je kunt prima weten dat calcium veel voorkomt in sesamzaadjes. En die vervolgens zelf weken om het fytinezuur eruit te halen. En er dan tahin van maken met echt zout. Maar als je koter, na al die moeite, gewoon zijn neus ophaalt voor je zelfgekleide voedsel, dan sta je daar. Met al je calcium.
Als (rauwe biologische grasgevoerde) melk dan een goede manier is om snel veel calcium, vitaminen en vetten binnen te krijgen... waar doe je dan nog moeilijk over?
Een ander kenmerk van Vluchters is hun snelle lichamelijke groei. Waar mensenkinderen in een jaar of twintig pas hun uiteindelijke lengte en lichaamsontwikkeling krijgen, doet de gemiddelde vluchter daar slechts twee, drie jaar over. En dan zijn ze vaak nog groter dan wij ook. In Vluchtersmelk zitten veel eiwitten en andere stoffen die zorgen voor een snelle opbouw van botten, spieren en pezen.
Die snelle groei past niet bij onze Dragerslichamen. Het is dus niet de bedoeling dat je véél Vluchtersmelk drinkt. Joris mag zijn drie pinten echt in de kast laten staan. Een liter melk per dag zou ik zelfs van rauwe melk niet aanraden (tenzij er een gegronde reden voor is, zoals ernstige tekorten of ondergewicht). Er is een gulden middenweg. Die ligt voor iedereen ergens anders, dus blijf op je eigen lichaam letten en houd in de gaten wat de reactie van je lichaam is op de dingen die je eet en drinkt.
De vraag van vandaag:Heb jij een goede bron van rauwe melk in je omgeving en gebruik je het veel? Vertel het ons in de reacties!