Blog

Waarom ik je niet wil helpen (maar eigenlijk juist wel)

29 Apr. 2013

Nu mijn blog groter en bekender wordt, nemen De Vraagjes ook toe. De Vraagjes zijn vragen die 'even tussendoor' gesteld worden. Tussen neus en lippen. In een reactie op een blogpost, in een comment op facebook, in een twitje of zelfs -pietsie brutaal- via de mail. En waarvan ik nooit weet wat ik ermee moet. 

De Vraagjes zijn nooit vervelend of opdringerig of brutaal bedoeld. Mensen die De Vraagjes stellen, zijn meestal gewoon benieuwd. Ze lezen mijn blogs, zien dat ik Er Verstand Van Heb en vragen zich af of ik dan misschien niet even snel antwoord heb op het Vraagje waar ze al maanden mee rondlopen. En dat stellen ze dan.

Of ik misschien weet wat je kunt doen tegen fybromyalgie. Of ik nog een tipje heb voor als je vreselijk last hebt van zweetvoeten. Of ik ze even kan helpen met een lastig lactosevrij receptje. Of ik toevallig weet hoe het zit met het eiwitgehalte van pindakaas. Ofzo.

De mooiste Vraagjes gaan over Middeltjes. Die gaan altijd zo:

"Ik heb al weken/maanden/jaren last van ... [vul in: eczeem/hooikoorts/opgeblazen darmen/verminderde weerstand]. Ik heb min of meer alles al geprobeerd, namelijk ... [vul in: corticosteroïden/antihistaminica/Vifit/EchinaForce] maar dat helpt toch nog niet voldoende. Weet jij misschien nog iets dat mij kan helpen?"

Mijn standaard antwoord: "Nee. Want dan zat ik allang met mijn rijke kontje op Aruba".

Wat ik maar wil zeggen: als ik zoiets zou hebben, zo'n dingetje, zo'n wondermiddeltje waardoor je na jarenlang alles dat niet geholpen heeft, ineens toch van je klachten afkwam... dan was ik toch een wonderdokter? Dan had dat verhaal zich toch allang verspreid? Dan was ik toch allang wél rijk geweest (in plaats van, nou ja, niet)?

Wonderen bestaan niet

Ik ben simpelweg niet tevreden met 'iets dat helpt bij'. Natuurlijk, cortisonezalf 'helpt' bij eczeem. De huid ziet er al heel snel weer mooi uit, zegt de huisarts. Maar die eczeem kwam toch ergens vandaan? Die was er toch vanwege een oorzaak? Die oorzaak wordt niet aangepakt met die zalfjes. Zelfs niet met de mijne. Hoewel die alvast heel wat beter voor je lijf zijn dan die andere. Dat wel.

Dus ik ben niet van plan om je (letterlijk) iets aan te smeren. Ik weet welke van mijn producten veel gebruikt worden bij eczeem, en natuurlijk vertel ik je dat graag. Maar verwacht niet dat het daar stopt. Ik moet en zal erbij vertellen dat eczeem praktisch altijd van binnenuit komt en dat je de oorzaak moet aanpakken. Dat die meestal ligt in de darmflora en dat je die dus moet behandelen voor een echt gezond lichaam zonder eczeem.

Waarom? Omdat ik niet op deze wereld ben om jou een zalfje te verkopen.

Ik ben er om je te helpen, naar mijn beste vermogen.

En omdat ik geloof dat wonderen niet bestaan. There is no shortcut, geen 'trucje' of 'middeltje' dat al je problemen voor je gaat oplossen. Is dat wel waar je naar op zoek bent, dan adviseer ik je het bij iemand anders te halen. Amerikanen zijn er heel goed in. This stuff is amazing! Nederlanders worden er trouwens ook steeds beter in, opkloppen van gebakken lucht - dus je kunt je lol nog op.

Wij van WC-eend

Ik ga nu iets zeggen dat ik eigenlijk niet mag zeggen. Want je hoeft jezelf als professional toch zeker niet te verantwoorden? Maar ik ben eigenwijs, dus doe ik het lekker toch. Omdat ik niet wil dat wij elkaar verkeerd begrijpen, zie je? Komt ie:

Als ik zeg dat ik je beter kan helpen in een consult, voelt dat wel een beetje moeilijk.

Het voelt soms alsof ik naar mezelf doorverwijs omdat ik geen zin heb om je gratiesj te helpen. Omdat ik aan je wil verdienen. Wij van WC-eend adviseren WC-eend.

Dat wil zeggen: voor mij voelt dat niet zo (omdat het simpelweg niet waar is), maar ik ben dan bang dat jullie dat denken. Snappie? En dat vind ik dan naar. Want ik heb er zelf zo'n hekel aan, als mensen dat doen - alsof zij de enige zijn die Het Antwoord hebben, en ze dat met alle liefde voor Dikke Pecunia aan je willen verkopen. Bahbah.

Echt versus snel

Maar zoals ik al zei: dat is dus niet wat ik doe. Ik ben dol op mensen helpen, ook als ze me geen doekoe geven. Ik ben het meisje dat in de klas altijd haar vinger het verst in de lucht stak. Die op haar tong moest bijten om niet alsnog het antwoord te geven als de ander het fout had. Die irritante, ja. Ik wil heel graag het antwoord geven.

Maar dan wel het goede antwoord. Aan een flut-antwoord heb je niks. En weet je wat? Het goede antwoord kost vaak tijd. Tijd om te vertellen wat er mis is gegaan. Tijd om die darmflora écht te herstellen. Tijd om te leren hoe je het dan wel kunt doen. En trouwens ook geld: voor de onderzoeken, voor de supplementen en ja inderdaad, ook voor de uren die ik erin steek om je al die dingen te leren.

Dus. Er zijn dingen aan het veranderen. Dat je het vast even weet. Zo werk ik alleen nog maar voor Leuke Mensen. En dat bedoel ik letterlijk. Ik werk alleen voor mensen die snappen dat verandering tijd kost, en die dat op een zinvolle en leuke manier willen doen. Mensen die snappen dat we werken aan echte gezondheid, en die niet op zoek zijn naar de Quick Fix.

Ik ben niet boos op de mensen die De Vraagjes stellen. Zoals ik al zei: ze bedoelen het niet verkeerd. Ze denken er waarschijnlijk niet zo over na. Hoewel ik me wel eens afvraag of ze op een verjaardag net zo makkelijk aan een hartchirurg vragen of hij 'even wat tips' heeft voor het schoonhouden van een stent. Of aan de automonteur of hij misschien een 'middeltje' heeft dat een deuk uit hun bumper kan halen.  Maar dat daargelaten.

Waar het om gaat is: ik wil je geen flut-antwoord geven om even snel een productje te verkopen. Ik wil dat je gezonder wordt. En in mijn ogen kan dat alleen als je bereid bent je klachten grondig aan te pakken. Ik ben dus niet gemeen, ik ben eigenlijk heel lief.

En dus beloof ik mezelf ook maar gelijk iets: dat ik me niet meer moeilijk voel als ik tegen mensen zeg dat ik ze niet kan - en ook niet wil - helpen in drie zinnen op een sociaal medium. Dat als ze heel graag niet willen betalen voor een persoonlijk advies, ze gratis en voor niets terecht kunnen op het blog waar ik goede en echte kennis deel. En dat als ze eraan toe zijn om Echte Stappen te zetten, ze me maar moeten bellen. Dan pakken we het samen grondig aan.

Ziezo, dat lucht op. Hatsekidee.

De vraag van vandaag:

Neem jij je tijd voor echte gezondheid?

Vertel het ons in de reacties!


Reageren? Gezellig!

Reacties (15)

Toos
5 Jun. 2018
Ha Ha,
Ik ben tuinvrouw,
Op feestjes ja hoor altijd minstens 1 tuinvraag

Ja en ook via de mail
of gewoon op straat

en ik ga hier es even over nadenken.
Hoe ik er beter mee om zou kunnen gaan.
dank
Toos Tuin
Saskia
14 Oct. 2016
Uit persoonlijke ervaring kan ik vertellen dat je als reguliere dokter ook altijd en overal even een klein vraagje krijgt, en voor je het weet zit je in de kroeg spreekuur te houden. Mijn antwoord 'trek je kleren maar uit' in een volle kroeg weet te meeste mensen wel af te schrikken ;)
De Groene Vrouw
15 Oct. 2016
Hahaha, die zal ik onthouden! ;-)
Else
7 Oct. 2015
Onwillekeurig moet ik een beetje denken aan een vriendin van me die in het proces [ontzettend goed kunnen tekenen -> student kunstacademie -> afgestudeerd illustratrice] heeft gezeten. Aan het begin van het proces deed ze graag eens een klusje voor weinig geld. Een karikatuur voor een jarige, een muurschildering voor een kindje... goed voor haar naamsbekendheid en vaardigheden! Aan het eind van het proces verwacht haar netwerk helaas nog steeds voor een appel en een ei een meesterwerk dat niet onder doet voor een Oude Hollandsche Meester... Zodat zij er over een tijdje mee naar tussen kunst en kitsch kunnen. Ofzo.

Het verschil tussen jou en mijn maatje? Zij komt te weinig voor zichzelf op, en kan daardoor nog steeds niet rondkomen van de combinatie kunst + bijbaantjes. Jij komt wel voor jezelf op. Dat is belangrijk.

Ik ben ontzettend blij dat je je tips en trics voor een mooie zelfmaak karikatuur met ons wilt delen. Ik begrijp ook dat je voor echt kunstwerk gewoon geld vraagt. Die tips en trics, die waardeer ik ontzettend. Ik ga ze inzetten in de behandelingen die ik al heb lopen. Als ik er niet meer uit kom, weet ik je te vinden :)

Als ik dan toch een puntje van opbouwende kritiek mag geven: ik merk dat je in je reacties op mensen soms wat kortaf over komt. Begrijp ik, ik zou zelf echt niet de dagelijkse shit van blogreaguurders over me heen willen hebben. Ben ik veel te gevoelig voor. Maar misschien is het dan handig om boven ons reactiebalkje de tekst 'Post wat je denkt!' aan te passen in iets als "denk na voor je post?" (maar dan vriendelijker verwoord) Misschien weer je daarmee de al te vervelende primaire instinctieve reacties die jou ook zo'n bak energie kosten.

Ok. Ik heb niet de illusie dat dat een heilig werkend middel is. Maar alle beetjes helpen misschien?
Suhela
12 Nov. 2014
Heel helder en logisch verhaal, dank daarvoor.

En tegelijkertijd gaat het voor mijn gevoel niet alleen over dat je graag meer mogelijkheden krijgt om mensen beter te kunnen helpen. Volgens mij lees ik in je comments ook dat het gaat om geld verdienen, waar je van mij best eerlijker over mag zijn.
Ik las het bijv bij je reacties op mijn eigen ietwat brutale vraag augustus j.l. over probiotica van een andere verkoper, incl mijn ietwat gemekker toen ik geen antwoord erop kreeg. Je noemde toen het geld verdienen met je passie, zodat je niet een baantje in de Aldi ernaast hoeft te nemen.

En zoals ik dat toen ook al zei, vind ik dat terecht, volgens mij is dat absoluut jouw goed recht!!! Ook al is het mss níet in mijn belang, of zie ik mijn belang er niet van en sputter ik dan even. Ik respecteer echt dat je hoe graag je ook anderen helpt, ook aan je eigen belang moet denken. En ik vind dat ook logisch: als je alleen maar weggeeft, laak je leeg en uitgeput. Er zijn grenzen en iedereen heeft het nodig om ook te ontvangen, in allerlei vormen.

Je blog is voor mij waardevol en die waarde ontstaat in mijn ogen omdat je héél veel geeft. En ik zie ook dat jou héééél veel gevraagd wordt en snap dat je dat moet begrenzen.
En tuurlijk wordt je gevraagd, wij mensen reageren nou eenmaal vaak in eigenbelang. Nu ja, ik iig wel... En voor mij werkt het zo dat als ik iets zoek, ik daarheen ga waar veel gegeven wordt. Niet altijd eerlijk, maar wel logisch. Dus ik zou eerder informatie vragen bij een boekenwinkel waar aardige mensen werken, dan dat ik bol.com een mailtje stuur. Oa omdat zij meer informatie geven. En het liefst koop ik dan natuurlijk ook van die aardige mensen. Maar tot voor kort had ik zelf moeite met geld verdienen aan mijn passie en was ik een arm student die heel bewust moest kiezen (ook geen straf hoor, maar soms wel eens lastig). En dan koos ik daarin soms toch voor zoveel mogelijk waar voor mijn geld, dus de zeg maar 'bol.com-versie'. Dat is misschien idd wel zoals jij zei onaardig voor die ander, maar het is wel aardig voor mij...
En ik leer me steeds vrijer te voelen om te kunnen vragen en ontvangen, en tegelijkertijd erop te vertrouwen dat die ander precies zoveel geeft als die kan en wil en hier open en eerlijk over is.

Van mij mag je dan ook best eerlijker hierover zijn dan dat ik denk dat je hierboven bent. Over dat je mensen wilt helpen, maar óók geld moet verdienen. En dat je soms dol wordt van al die vragen en dat gemekker als je grenzen stelt, wat ik ook meen te voelen, maar me vooral heel goed kan voorstellen...

Volgens mij is meest belangrijker er eerlijk over te zijn naar onszelf; dat we er zelf in leren geloven en vertrouwen. Dat we grenzen mogen stellen, geld mogen verdienen, dat we mogen vragen, mogen ontvangen, en aaal die dingen meer. En heeft dat dan helemaal geen verantwoording, uitleg, blog nodig.

Sja en mensen zullen denk ik blijven vragen, blijven mekkeren. Het zegt wellicht meer over henzelf dan over jou. Zoals dit stukje wellicht meer over mijzelf gaat dan over jou, want misschien zit ik er wel helemaal naast en waar bemoei ik me sowieso mee heh.... Dus excuus voor deze rant, waar ik jouw ruimte zomaar voor gebruik. Je mag het zien als een note-to-self; blijkbaar raakt dit thema iets in mij, waarvoor dank...
Max_G
23 Aug. 2014
Een blog is over het algemeen bedoeld als marketinginstrument; je moet nu eenmaal lawaai maken om mensen te laten weten dat je er bent. Je wilt dus gelezen worden. Daarbij bepaal je zelf of er een mogelijkheid is tot reacties - en dus ook vragen. 'Interactief' heet dat, het mooiste dat er is natuurlijk.

Maar zo'n soort blog onderhouden kost tijd, veel tijd. Tijd die je niet kunt besteden aan betaald werk en dat is weer vervelend. Je eigen 'kindje' kan zo onbedoeld een last worden en zelfs tot irritaties leiden. Dat is niet waar je moet wezen.

Je kunt overwegen te bloggen zonder reacties toe te staan. Er zijn genoeg bloggers (met business) die zo werken. Je zou ook voor jezelf kunnen bepalen hoeveel tijd je van je totaal beschikbare uren in je marketing/blog steekt. Of dat uitdrukken in geld en dus je 'marketingbudget' bepalen.

Als ik zo vrij mag zijn, de inhoud van een post als 'Waarom ik je niet wil helpen (maar eigenlijk juist wel)' hoort wat mij betreft niet thuis op het blog maar behoort te staan bij de 'Algemene informatie/voorwaarden' o.i.d. Hoe goed verwoord ook qua vriendelijkheid, goede bedoelingen en duidelijkheid, door het hier te posten ondermijnt het mijns inziens feitelijk je professionaliteit. Omdat je het als het ware onderwerp maakt van 'publiek debat'.

Mensen die niet snappen dat je niet gratis kunt werken en dat je eigenlijk nog heel goedkoop bent als je het afzet tegen de hoeveelheid studie en weet-ik-wat-meer, zijn de armzaligen van geest. Het zijn de mensen die vinden dat ze het recht hebben met alles geholpen te worden. Die vinden dat ze zelf geen verantwoordelijkheid hoeven dragen of investeringen hoeven doen. Dat soort mensen zullen nooit klant bij je worden. En aan mensen die nooit klant bij je zullen worden moet je geen tijd besteden.

De FAQ's die Anja Buurman hier oppert zouden mijns inziens goed kunnen werken, maar wel op een andere manier: Bij elke vraag die je krijgt, kijk je hoe die inhoudelijk aansluit bij producten en/of diensten die je aanbiedt en verwijst de vragensteller daarnaar, ingeleid met een kort, vriendelijk stukje tekst. Die stukjes tekst zou je ook kunnen standaardiseren tot kleine templates die je alleen even hoeft te personaliseren. Incidenteel, als iets heel interessant is of afwijkend, kun je er nader op ingaan, maar echt als uitzondering.

Aan de hand van de vragen die komen kun je ook kijken of je aanbod van producten en diensten wel optimaal is en dat zonodig aanpassen (veranderen, dingen erbij, dingen weer weg).

Zo hou je, denk ik, je blog onder controle en de zeurkousen buiten de deur. Wat meer is, als mensen gebruik willen maken van je expertise, dwing je ze dat te doen door een consult. En daar zijn zowel jijzelf als klanten bij gebaat.

Waarom schrijf ik dit zo uitgebreid op? Ik kwam door de link in jouw reactie binnen de post over fytinezuur op deze pagina terecht. En dat triggerde mijn denken over deze problematiek. Omdat ik denk binnenkort zelf daarmee te worden geconfronteerd (vanuit mijn blog en business). Ik gebruik hier dus eigenlijk jouw pagina om hardop te denken ;-)

P.S. Hetgeen ik hier heb opgeschreven impliceert geenszins dat ik zou vinden dat je aanpak nu niet goed zou zijn. Ik heb ook niet bestudeerd hoe je precies werkt. Ik heb bovenal mijn gedachten laten gaan over wat ik las en wat het bij mij aanraakte. Verder is het ook niet een betoog met een duidelijke kop-body-staart, excusez. Ik heb snel voor mij uit zitten tikken en ben pro-actief weerstand aan het bieden tegen mijn perfectionisme ;-)
Inge
9 Jul. 2014
Ik houd hiervan! Lekker duidelijk en begrijpelijk. De Vraagjes beginnen bij mij net te komen: hoe kan ik het beste zus of zo? De grenzen worden opgezocht en ik blijk het erg moeilijk te vinden en ook last van te hebben. Dit stuk helpt mij enorm!
Anja Buurman
13 May. 2013
Zou een FAQ-rubriek misschien een deel oplossen? Ik neem aan dat je bepaalde Vraagjes wel vaker dan 1x krijgt. Maak daar dan een lijstje van en schrijf je antwoord in 1x voor iedereen. Op de ene vraag zal het antwoord dan zijn "hier heb je een consult voor nodig", de andere keer een verwijzing naar een blog waarin je iets al hebt uitgelegd, of soms een kort, eenvoudig antwoord. Maar dan hoef je dus niet al die Vraagjes steeds weer opnieuw te beantwoorden, maar kun je naar de FAQ verwijzen. Of liever nog, mensen gaan zelf even in de FAQ neuzen.
Dan is het ook meteen duidelijk welke dingen te ingewikkeld zijn voor een kort antwoord, want dat is voor ons leken soms moeilijk in te schatten ;)
Iris
29 Apr. 2013
Geweldig! ML is al 15 jr eigen baas en schilder en klussenman/restaurateur en werkt alleen voor menaen die hem aanstaan, waar hij een goed gesprek mee kan hebben en de klus moet leuk zijn, dus niet ff kwassie over voor de verkoop of een dakkapel omdat ze de rest zelf doen, maar dat niet durven. Hij gaat voor het grondige werk, maatwerk en dat kost tijd (en dus geld ja), maar dan heb je ook echt wat mois en kwalitatiefs:-)
Alianne
29 Apr. 2013
Ik vind het juist fijn dat je zo duidelijk en eerlijk bent!!! Dat gaat in de reguliere genees"kunst" heel anders! Hoe meer middeltjes tegen bijwerkingen van middeltjes ter ondersteuning van de werking van andere middeltjes, hoe liever!!! En dat allemaal zonder uitleg hoe het werkt en wat er mis is gegaan, want daar hebben ze zelf meestal ook geen idee van! Dank je wel !!!
Paula
29 Apr. 2013
Hey, herkenbaar verhaal. De link naar 'de mijne' doet het niet en ik was juist nieuwsgierig :-)
De Groene Vrouw
29 Apr. 2013
Gefixt, dank je wel! :-)
Sam
29 Apr. 2013
Good for you!

Als je met computers werkt wil je niet op visite 'even naar de vastlopende pc kijken', als je psycholoog bent wil je liever niet alle shit over je heen krijgen tijdens een wijntje op een verjaardag (want 'jij kan zo goed luisteren!') en jij trekt hier de grens. Óók juist omdat je het goed wilt doen. Groot gelijk!
De Groene Vrouw
29 Apr. 2013
Yes :-D
Ik ken IT'ers die doen alsof ze niks van computers weten, omdat ze niet bij iedere buurman/tante/vriendin de pc even willen fixen.

Mijn eigen probleem is ook vooral: ik doe het zo graag. Uren en uren heb ik op internet hele behandelingen zitten uitwerken, voor nop. Maar dat werkt niet, want op die manier help je mensen niet écht (omdat je toch de mondelinge uitleg erbij nodig hebt). Dan krijg je halve behandelingen en mensen die het zelf gaan uitzoeken, daar hebben ze niks aan. Took me a while to get that.

Plus: mensen mogen echt, echt gewoon blijven vragen! Als het wél kan, geef ik antwoord of een paar tips. Maar als het niet kan, zeg ik het. Dat was eigenlijk het punt.
Sam
29 Apr. 2013
Het is altijd een beetje zoeken naar de balans denk ik, juist als je enthousiast bent over je werk en je ook nog eens graag mensen verder helpt. Zo lang je 'nee' kan en mag zeggen (van jezelf) is er niets aan de hand.

Goed dat je er een blog aan besteedt, denk ik. Dan kan je er via een linkje gewoon naar verwijzen als iemand net ff iets meer vraagt dan zo per mail kan. Handuuug!
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!
Copyright © 2019 | De Groene vrouw - Eigenwijs in Darmflora, Voeding & Gezondheid | Disclaimer | Privacy & Cookie policy